Do jakiego wieku rośnie amstaff? Amstaffy pochodzą z USA. Osiągają wagę od 28 do 40 kg, wielkość w kłębie od 43 do 48 cm. Mają krótki włos, przylegający i twardy w dotyku, nie posiadają podszerstka. Ile kosztuje pies rasy amstaff? Czy amstaff jest inteligentny? Docelowa waga shih tzu powinna wynosić pomiędzy 4,5 – 8,0 kg. Jest to prawidłowa, zdrowa masa dorosłego pupila owej rasy. Wzorzec nie rozróżnia tu odrębnych kategorii dla psa i suczki. Idealna waga shih tzu w wieku dorosłym powinna wynosić 4,5 – 7,5 kg, jest to wzorcowy ideał, do którego dążą hodowcy na całym świecie. Wśród kotów samce przeważnie są większe od samic. Jeśli rozwój małego kocurka przebiegał prawidłowo, w wieku dorosłym zwykle jest masywniejszy niż kotka, mocniej zbudowany, ma większą i szerszą głowę. Nie jest to jednak regułą – zdarzają się także w pełni zdrowe, dorosłe, a filigranowe kocurki, jak również dobrze Fast Money. Boksery są kochającymi zabawę, lojalnymi i czujnymi psami o atletycznej budowie. Wyhodowany pierwotnie do polowań na grubą zwierzynę, bokser jest uważany za psa średniej lub dużej wielkości. Doskonale dogadują się z dziećmi i są bystrymi psami stróżującymi. Dziś są znane z tego, że są jedną z dziesięciu najpopularniejszych ras psów w Ameryce i mają najdłuższy język wśród psów. Jeśli masz szczeniaka rasy Boxer, możesz zadawać sobie pytanie, jak duży może rosnąć Boxer i skąd mam wiedzieć, że mój Boxer skończył rosnąć? Wszystko co musisz wiedzieć o wzroście Boxera: Wzrost Boksera płci męskiej & Wykres wagi Wzrost Boksera płci żeńskiej & Wykres wagi W jakim wieku Boxer jest w pełni rozwinięty? Jak duży jest 6-miesięczny bokser? Jak bardzo mój bokser urośnie? Jaki jest rozmiar dorosłego boksera? Jak mogę się upewnić, że mój bokser jest zdrowy? Boxer Growth & Weight ChartMale Boxer Growth and Weight ChartFemale Boxer Growth and Weight ChartAt what age is a Boxer full grown?Jak duży powinien być 6-miesięczny Boxer?Ile mój bokser urośnie? Jaki jest rozmiar w pełni dorosłego Boksera? Jak upewnić się, że mój bokser jest zdrowy? Rozważania końcowe Boxer Growth & Weight Chart The following numbers are all estimates to help you approximate how big your Boxer will be at certain ages. These are estimates, so don’t worry if your Boxer is slightly behind or ahead of these numbers. Simply continue taking your Boxer to regular veterinary appointments to make sure they are happy and healthy. Pro Tip: Want to get reimbursed for your dog’s vet bills? Compare Boxer health insurance options and enroll to save big on vet costs (and peace of mind). Male Boxer Growth and Weight Chart Age Weight 1 month – 9 lbs 2 months 16 – 20 lbs 3 months 22 – 26 lbs 4 months 30 – 35 lbs 5 months 35 – 41 lbs 6 months 41 – 48 lbs 7 months 48 – 55 lbs 8 months 50 – 57 lbs 9 months 52 – 61 lbs 10 months 55 – 63 lbs 11 months 57 – 66 lbs 1 year 57 – 68 lbs years old 60 – 70 lbs 2 years 60 – 70 lbs Female Boxer Growth and Weight Chart Age Weight 1 month – 8 lbs 2 months 11 – 17 lbs 3 months 22 – 26 lbs 4 months 28 – 30 lbs 5 months 33 – 37 lbs 6 months 39 – 44 lbs 7 months 44 – 50 lbs 8 months 50 – 52 lbs 9 months 52 – 59 lbs 10 months 52 – 59 lbs 11 months 52 – 59 lbs 1 year 52 – 61 lbs years old 55 – 63 lbs 2 years 55 – 65 lbs At what age is a Boxer full grown? As a medium to large-sized dog breed, Boxers need more time to fill out and reach their full size than smaller dog breeds. As a general rule, expect your Boxer to grow until they are 18 to 24 months old. Pamiętaj, że ten zakres jest szacunkowy, więc zawsze są wyjątki. (Image Source: Canva) Jak duży powinien być 6-miesięczny Boxer? 6-miesięczny samiec Boxer powinien ważyć około 41 do 48 funtów, podczas gdy 6-miesięczna suka Boxer będzie ważyć około 39 do 44 funtów. Zgodnie z szczenięta osiągają około 75% swojej pełnej wysokości w wieku sześciu miesięcy. Dla męskiego szczeniaka Boxer, to będzie około 17 do 19 cali wysokości. Sześciomiesięczne szczeniaki rasy Female Boxer będą miały około 16 do 18 cali wysokości. Pro Tip: Sprawdź tę listę kontrolną szczeniąt do pobrania, która obejmuje takie tematy jak harmonogram szczepień, przygotowanie domu dla nowego szczeniaka, ząbkowanie, wizyty weterynaryjne i wiele innych! Ile mój bokser urośnie? Jest kilka sposobów, aby oszacować, o ile urośnie Twój bokser. Jeśli Twój bokser ma mniej niż dwa lata, prawdopodobnie nadal rośnie. Niektóre boksery przestają rosnąć bliżej 18 miesiąca życia, ale wiele bokserów będzie nadal rosło w wadze i rozmiarze ciała aż do drugiego roku życia. Innym sposobem na oszacowanie wielkości psa jest skontaktowanie się z jego hodowcą. Wielu hodowców może podać dokładniejsze szacunki na podstawie poprzednich miotów i dokładnego wzrostu i wagi rodziców. Szczeniak rzadko będzie większy od któregokolwiek z rodziców, więc to może dać Ci jaśniejsze pojęcie o ich maksymalnym rozmiarze. Na koniec, spójrz na łapy Twojego Boksera. Czy łapy wyglądają na zbyt duże w porównaniu z nogami i resztą ciała? Jest to wyraźny znak, że Twój bokser nadal rośnie i się rozwija! Jaki jest rozmiar w pełni dorosłego Boksera? Zgodnie z oficjalnymi standardami American Kennel Club, w pełni dorosły bokser płci męskiej będzie miał od 23 do 25 cali wzrostu, a bokser płci żeńskiej będzie miał od 21,5 do 23,5 cala pełni dorosły bokser będzie ważył około 60 do 70 funtów, a jego żeński odpowiednik będzie ważył około 55 do 65 funtów. (Źródło obrazu: Pexels) Jak upewnić się, że mój bokser jest zdrowy? Jak z wieloma rzeczami, zapobieganie jest zawsze lepsze niż leczenie. Regularne wizyty u weterynarza to jedna z najlepszych rzeczy, jakie możesz zrobić dla zdrowia swojego boksera, a także konsekwentna miłość i opieka w domu. Jedną z najlepszych rzeczy, jakie możesz zrobić w domu, jest regularne szczotkowanie zębów psa, aby zapobiec bolesnym chorobom przyzębia i uniknąć kosztownego leczenia stomatologicznego w przyszłości. Choroba przyzębia może powodować nieświeży oddech i ból jamy ustnej u Twojego szczeniaka i może wymagać od Twojego Boksera czyszczenia zębów lub ich ekstrakcji w znieczuleniu w pewnym momencie życia, jeśli nie będzie to robione w domu. Utrzymanie zdrowej wagi Twojego Boksera jest kluczowe dla jego długowieczności, ogólnego zdrowia i szczęścia. Jeśli Twój bokser ma nadwagę, porozmawiaj z lekarzem weterynarii, aby opracować strategię odchudzania, która pozwoli mu wrócić na właściwe tory. Skonsultuj się z lekarzem weterynarii w sprawie idealnego pożywienia i ćwiczeń dla Twojego boksera. Jak wszystkie psy, boksery mają pewne schorzenia, na które są podatne. Boksery są rasą psów czystej krwi podatną na problemy z sercem, takie jak kardiomiopatia, zwężenie zastawek serca i wrodzone wady serca. Boksery są również znane z tego, że mają więcej problemów z oddychaniem ze względu na zespół brachycefaliczny, który nadaje im klasyczny wygląd „zgniecionego nosa”, ale również sprawia, że mają krótsze drogi oddechowe w nosie, co czasami utrudnia im oddychanie. Zespół brachycefaliczny zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń oddechowych, alergii, udaru cieplnego i problemów z zatokami. Podczas gdy my, jako rodzice zwierząt, dobrze znamy nasze psy, lekarz weterynarii jest dobrze wyszkolony i doświadczony w badaniu i monitorowaniu zdrowia i rozwoju Twojego psa. Regularne wizyty u weterynarza są niezbędne do wczesnego wykrycia i leczenia chorób, aby zapewnić Twojemu bokserowi jak najzdrowsze i najdłuższe życie. Niestety, rachunki za leczenie weterynaryjne mogą być kosztowne, a leczenie wielu nagłych przypadków i chorób, takich jak problemy z sercem, może kosztować tysiące dolarów. W badaniu 49,7% rodziców zwierząt domowych stwierdziło, że nie byliby w stanie pokryć rachunku za leczenie weterynaryjne w wysokości 5 000 dolarów, a kolejne 30,86% rodziców zwierząt domowych musiałoby znaleźć opcje finansowania, aby pokryć ten wydatek. Dla wielu rodziców zwierząt domowych ubezpieczenie takie jest opłacalne ze względu na zabezpieczenie finansowe. Kiedy stanie się najgorsze, niezależnie od tego, czy będzie to wypadek, uraz czy diagnoza, spokój umysłu, że można finansowo poradzić sobie z sytuacją, ponieważ ubezpieczenie dla zwierząt domowych, które dostałeś, kiedy Twój bokser był młody i zdrowy, pokryje do 90% kosztów leczenia, jest najlepszym prezentem, jaki możesz dać sobie i swojemu psu. Rozważania końcowe Twój weterynarz jest doskonałym źródłem informacji, jeśli chodzi o określenie idealnej wagi i stylu życia Twojego boksera. Skonsultuj się z nim dzisiaj, aby ocenić aktualny stan zdrowia Twojego Boksera i co można poprawić. Pamiętaj, że nawet zdrowe zachowania, takie jak ćwiczenia, mogą być przesadzone. Skonsultuj się z lekarzem weterynarii, aby dowiedzieć się, ile ćwiczeń jest rozsądne. Psy średnich i dużych rozmiarów, które wciąż rosną, mogą cierpieć z powodu uszkodzenia stawów, jeśli będą nadmiernie eksploatowane. Już dziś ustal z lekarzem weterynarii, jak zapewnić Twojemu bokserowi idealną ilość ćwiczeń, aby był szczupły, zdrowy i szczęśliwy. Szczenięta boksera wyrastają na silnych i wytrzymałych dorosłych, którzy kochają zabawę, często są głupimi towarzyszami i zaciekłymi obrońcami. Już dziś zapewnij sobie spokój ducha, wybierając spośród najlepszych dostawców ubezpieczeń dla bokserów za pomocą Pawlicy Advisor, spersonalizowanej porównywarki ubezpieczeń dla zwierząt stworzonej w celu znalezienia najlepszego planu dostosowanego do potrzeb Twojego psa. Zalecenia Pawlicy Advisor mogą zaoszczędzić Ci ponad 83% na kosztach ubezpieczenia zwierzęcia w ciągu całego jego życia i zapewnić Ci komfort posiadania planu awaryjnego, gdyby stało się najgorsze. Bokser Historia rasyJak wygląda bokser?Bokser pielęgnacjaKarmienie bokserówBokser charakterPredyspozycje boksera do choróbNawracające owrzodzenie rogówkiBarwiak chromochłonnyMastocytozaWyspiak trzustkiDysplazja stawu biodrowegoSpondylozaKardiomiopatia rozstrzeniowaSezonowe łysienie bokówNeuropatiaRozszerzenie żołądkaZespół oddechowy psów krótkoczaszkowychZespół CushingaCzy warto zdecydować się na boksera?Jaka jest długość życia psa rasy bokser?Na co najczęściej chorują psy rasy bokser? Historia rasy Bokser jako rasa wyodrębniony został stosunkowo niedawno, bo dopiero w XIX wieku. Przodkami rasy bokserów były tzw. bullenbeissery, wywodzące się z molosów i używane na arenie corridy, w walkach z bykami. Historia głosi, że pierwszy bokser o charakterystycznych dla dzisiejszej rasy psów cechach, narodził się w 1890 r. w Niemczech z połączenia bullenbeisserki i buldoga angielskiego. Nie ma pewności co do tego, skąd wzięła się nazwa psów tej rasy „bokser” – czy od angielskiego box (pudełko) które kształtem przypomina jego pysk, czy może od tajnej organizacji tak zwanych „bokserów”, którzy specjalizowali się w walce wręcz, czy może od zamiłowania boksera do używania w trakcie zabawy przednich łap? Według klasyfikacji FCI boksery należą do grupy 2. Jak wygląda bokser? Bokser opis rasy Wielkość i waga Bokser to średniej wielkości pies (wysokość w kłębie psa to około 53 – 63 cm; waga psów to 25 – 30 kg). Mocna sylwetka rasy wbudowana jest w kwadrat. Bokser opis rasy KufaBokser należy do grupy psów tzw. brachycefalicznych (krótkoczaszkowych), co oznacza, że kufa jego jest skrócona i bokserów charakterystyczny jest są luźne, przez co boksery znacznie się osadzone są po bokserów są ciemne, i i boksera w stanie naturalnym osadzony jest wysoko. W ruchu pies jest elegancki i energiczny. Bokser opis rasy Umaszczenie i okrywa włosowa Psy tej rasy mają gładki i lśniący włos, a skóra pozbawiona fałd. Umaszczenie żółte w różnych odcieniach od jasnożółtego lub pręgowane. Pies może mieć białe znaczenia na ciele. Jak wygląda bokser możecie też zobaczyć na poniższym filmie: Bokser pielęgnacja Bokser pielęgnacja Okrywa włosowa boksera nie wymaga specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych i jest łatwa w utrzymaniu. Kąpiel tego psa zalecana jest w razie potrzeby, a wyczesywanie kilka razy do roku, zwłaszcza w okresach nadmiernego linienia psa. Karmienie bokserów Jako pies rasy dużej, który wymaga dużej dawki ruchu, warto skład pożywienia wzbogacać o suplementy dla psów zawierające glukozaminę i chondroitynę. Poza tym psy te nie mają specjalnych wymagań żywieniowych, można podawać im karmę przygotowaną w domu, ale należy zwrócić uwagę na zbilansowanie składników odżywczych. Boksery mają predyspozycje do występowania skrętu żołądka, dlatego psów nie powinno się karmić tuż przed spacerem, a posiłek najlepiej rozdzielać na 2 – 3 podania w ciągu dnia. Bokser charakter Boksery to psy, które są przede wszystkim wulkanami energii. Ich żywiołowy temperament wymaga dużej ilości zabaw i spacerów, a także szkolenia i to najlepiej od szczeniaka, bo inaczej trudno może być te psy w przyszłości okiełznać. Psy te używane były niegdyś i nadal są jako psy stróżujące. Boksery są oddane właścicielom, bardzo się przywiązują do „swoich”, a wobec obcych zachowują dystans. Psy te nigdy nie atakują same, bez ostrzeżenia. Psy te są odważne i rezolutne, mają również dobrze rozwinięty zmysł węchu, dzięki czemu są wykorzystywane także w pracy w służbach wojskowych czy policji. Predyspozycje boksera do chorób Bokser choroby Nawracające owrzodzenie rogówki Boksery cierpią na nawracające owrzodzenie rogówki. Schorzenie potocznie zwane wrzodem typu bokser to owrzodzenie rogówki niepoddające się tradycyjnemu leczeniu, dotyczące obojga oczu i będące u psów schorzeniem dziedzicznym. Ubytek rogówki jest najczęściej odgraniczony fałdem nieprzylegającego nabłonka. Leczenie psa dotkniętego nawracającym owrzodzeniem rogówki polega na połączeniu leczenia miejscowego z opracowaniem chirurgicznym. Barwiak chromochłonny Barwiak chromochłonny to rozrost nowotworowy, który przyżyciowo rozpoznawany jest u boksera dość rzadko. Dotyczy on nadnercza i rozrastać może się na sąsiadujące narządy wywołując omdlenia, krwawienie z nosa i nadciśnienie na skutek wydzielania do krwi zwiększonej ilości katecholoamin. Boksery mogą też wykazywać objawy takie jak: wodobrzusze,obrzęki kończyn,utrata wzroku. Leczenie barwiaka chromochłonnego u psa polega na operacyjnym usunięciu nadnercza, a rokowanie jest ostrożne. Mastocytoza Mastocytoza to choroba nowotworowa przebiegająca z obecnością komórek tucznych w szpiku kostnym, towarzysząca często skórnym guzom z komórek tucznych (mastocytomie). Drogą krwi komórki te docierają do różnych narządów, a objawy kliniczne związane są rodzajem naciekanego organu oraz z nadmiernym uwalnianiem histaminy (świąd i obrzęki) oraz heparyny (nadmierne krwawienie). Leczenie mastocytozy u psa polega na leczeniu objawowym i przeciwnowotworowym. Wyspiak trzustki Wyspiak trzustki to nowotwór wywodzący się z komórek beta, które wydzielają w sposób niekontrolowany insulinę, prowadząc do spadku ilości cukru we krwi (hipoglikemii). Wyspiak trzustki objawia się u tej rasy: okresowymi drgawkami,drżeniami,nasilonym apetytem,omdleniami. Dysplazja stawu biodrowego Dysplazja stawu biodrowego polega na wadliwym ukształtowaniu i dopasowaniu struktur wchodzących w skład stawu biodrowego. W okresie młodzieńczym u psa dominują objawy niechęci do ruchu, częstego pokładania się oraz tzw. królicze skoki. Zmiany dysplastyczne widoczne są wówczas na zdjęciu RTG i można poddać takiego psa zabiegowi operacyjnemu. Jeśli uszkodzenia chrząstki są niewielkie, dochodzi do wtórnej stabilizacji torebki, a objawy trudności we wstawaniu widzimy dopiero u psów dorosłych. Wówczas stosuje się u psów leczenie paliatywne. Spondyloza Spondyloza to schorzenie dotyczące trzonów kręgów, na których dobrzusznej stronie tworzą się zmiany zwyrodnieniowe w postaci tzw. dziobów kostnych, zmniejszających ruchomość w stawach kręgosłupa, czyli jego zesztywnienie. Najczęściej zmiany te powstają w odcinku lędźwiowym, ale mogą pojawiać się też w innych częściach. Schorzenie to objawia się u bokserów trudnością we wstawaniu i poruszaniu, niedowładami w kończynach (najczęściej tylnych), czasem porażeniami. Kardiomiopatia rozstrzeniowa Kardiomiopatia rozstrzeniowa to choroba serca psa, polegajaca na rozstrzeni mięśnia sercowego – ścieńczeniu jego ścian i przez to poszerzenia wielkości jego jam. Prowadzi to do zaburzenia czynności skurczowej (osłabienia siły skurczu), uszkodzenia zastawek i niewydolności serca. Kardiomiopatia u psa często przebiega w sposób utajony, a objawy kliniczne pojawiają się w końcowych stadiach niewydolności i są to najczęściej: kaszel,zaburzenia rytmu serca,obrzęk płuc,wodobrzusze. W celu rozpoznania kardiomiopatii u boksera należy wykonać RTG i przede wszystkim badanie echo serca. Sezonowe łysienie boków Sezonowe łysienie boków to okresowa dysplazja mieszków włosowych psa, dotycząca najczęściej włosów okolicy bocznej klatki piersiowej i bioder. Dochodzi wówczas do symetrycznych wyłysień, które kształtem przypominają mapę kontynentów. Skóra boksera w miejscu wyłysień jest hiperpigmentowana, czyli ciemna. Zmiany te pojawiają się najczęściej w okresie jesiennym i zanikają spontanicznie po kilku miesiącach. Należy je różnicować z często występującymi schorzeniami tła hormonalnego. Neuropatia Boksery chorują też na neuropatie. Choroba ta ma podłoże genetyczne i polega na powstawaniu zmian degeneracyjnych w obrębie osłonek mielinowych włókien nerwowych. Objawia się u szczeniąt niezbornością, hipermetrią i zaburzeniami czucia głębokiego w kończynach tylnych, a ostatecznie psy nie mogą się już samodzielnie poruszać. Leczenia tej choroby niestety brak. Rozszerzenie żołądka Do występowania rozszerzenia żołądka predysponowane są wszystkie psy ras dużych o głębokiej klatce piersiowej i luźno zawieszonym żołądkiem, w tym boksery. Schorzenie to polega na ostrym rozszerzeniu żołądka na skutek nagromadzenia w nim pożywienia i gazów z pokarmów łatwo fermentujących. Często towarzyszy mu skręt żołądka, do którego dochodzi po intensywnym wysiłku, poprzedzonym spożyciem pokarmu. Rozszerzenie żołądka objawia się: niepokojem,nieproduktywnymi wymiotami,odbijaniem,dusznością,powiększeniem obrysu brzucha w jego przedniej części. ORŻ wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej. Zespół oddechowy psów krótkoczaszkowych Syndrom oddechowy psów krótkoczaszkowych obejmuje takie wady anatomiczne jak: zwężone otwory nosowe,zbyt długie podniebienie miękkie,wynicowanie kieszonek krtaniowych,niedorozwój tchawicy. Objawy występują najczęściej po wysiłku, sprzyja im również wysoka temperatura otoczenia. Psy takie mają nawracające zakażenia dróg oddechowych oraz tła pokarmowego (wymioty, zaburzenia połykania), często też chrapią. Leczenie polega na zwalczaniu wikłających zakażeń, a w przypadku nieprawidłowości nozdrzy i podniebienia niezbędny jest zabieg chirurgiczny. Zespół Cushinga Zespół Cushinga to inaczej nadczynność kory nadnerczy. Jest to choroba metaboliczna, występująca z objawami: polidypsji,poliurii,zwiększonym apetytem,ścieńczeniem skóry,zmianami skórnymi. Oczywiście nie wszystkie te objawy muszą występować jednocześnie. Zmiany, które występują w organizmie, są skutkiem nadmiernej ilości kortyzolu we krwi i mogą mieć swoje źródło w wadliwej pracy przysadki lub samych nadnerczy. W celu rozmpoznania tej choroby wykonuje się: badanie biochemiczne krwi,oznaczanie stosunku kortyzolu do kreatyniny w moczu,test stumulacji ACTH lub hamowania dexametazonem. Leczenie może być chirurgiczne (w przypadkach kwalifikujących się do zabiegu guzów nadnerczy), a częściej farmakologiczne, za pomocą preparatu Vetoryl, który pies przyjmować musi do końca życia. Czy warto zdecydować się na boksera? Bokser usposobienie Boksery są to psy niezwykle pozytywnie nastawione do świata, wesołe i pełne energii. Z nimi nie można się nudzić, ale i one nie mogą się nudzić z nami. Potrzebują dużo ruchu i zajęcia. Nie lubią ani mrozu, ani upałów, więc trzeba zapewnić im odpowiednie warunki latem i zimą. Są bardzo przyjacielskie i mocno przywiązują się do właścicieli, zatem nie dla nich mieszkanie na podwórku w budzie, natomiast małe mieszkanie mogą niechcący zdemolować 😉 Temperament boksera sprawia, że właścicielem psów tej rasy nie powinna być osoba starsza, lub schorowana, a raczej ktoś, kto będzie go trzymać w ryzach i będzie potrafił wyrobić sobie autorytet. Szkolić psa warto od małego, a jeśli w domu są dzieci, należy również je uczyć jak postępować z psem i sprawić, by pies słuchał także ich. Dzięki żywemu, przyjaznemu usposobieniu, inteligencji, a także cechom obrończym, boksery cieszą się niesłabnącą popularnością i dużą sympatią wśród właścicieli psów i rasa chętnie jest wybierana na rodzinnych towarzyszy. Jaka jest długość życia psa rasy bokser? Na co najczęściej chorują psy rasy bokser? Najczęstsze choroby psów rasy bokser to nawracające owrzodzenie rogówki, barwiak chromochłonny, mastocytoza, wyspiak trzustki, dysplazja stawu biodrowego, spondyloza, kardiomiopatia rozstrzeniowa, sezonowe łysienie boków, neuropatia, rozszerzenie żołądka, zespół oddechowy psów krótkoczaszkowych, zespół Cushinga. Pochodzenie W czasach, gdy myśliwi nie używali jeszcze broni palnej, na polowanie zabierali psy, które potrafiły osaczyć niedźwiedzie i dziki, przytrzymując je zębami. Szeroka kufa z wystającą dolną szczęką i wysoko umiejscowioną truflą nosową, pozwalała im swobodnie oddychać nie zwalniając uścisku zatrzymanego zwierzęcia. Jednocześnie pełniły rolę psów obronnych, a że były wyjątkowo silne, wykorzystywano je również do walk z bykami. Kiedy w XVIII wieku zaprzestano polowań z psami bojowymi oraz zakazano organizownia walk zwierząt, ich los stanął pod znakiem zapytania. Hodowcy obawiali się, że nie będzie już na nie zapotrzebowania. Na ratunek przyszli im na szczęście rzeźnicy i handlarze bydła, którzy postanowili je wykorzystać jako psy obronne podczas ich wypraw na targ. W 1860 roku psy, które wśród swoich przodków miały uprawdopodobnioną obecność bullen-beissera, buldoga angielskiego oraz boston teriera, nazwano bokserami i rozpoczęto ich hodowlę w czystości rasy. Na wystawie kynologicznej pokazano je po raz pierwszy w Monachium, w 1895 roku, a rok później, w 1896 roku, powstał istniejący do dziś Niemiecki Klub Boksera. W 1902 opublikowano pierwszy oficjalny wzorzec rasy, który był potem wielokrotnie modyfikowany. W 1905 roku do wzorca rasy wprowadzono zapis o przodozgryzie, najbardziej charakterystycznej cesze boksera, a w 1926 wykreślono ze wzorca umaszczenie białe i czarne. Rodzinka w komplecie Podczas I wojny światowej boksery były już dobrze znane i wykorzystywane na dużą skalę przez armię niemiecką. Fakt ten najprawdopodobniej przyczynił się do tego, że w 1925 roku zostały uznane jako psy użytkowe. Niestety, podobnie jak w przypadku innych ras, II wojna światowa poczyniła ogromne spustoszenie w europejskiej populacji bokserów. Po jej zakończeniu rasę odbudowano w oparciu o psy urodzone za oceanem. Dziś boksery cieszą się nadal sporą popularnością i wbrew pozorom, to nie w Niemczech jest ich najwięcej, ale we Włoszech. Wygląd Bokser jest psem krępym,średniego wzrostu, którego sylwetka wpisana jest w kwadrat. Sprawia wrażenie silnego, zwartego, ale jednocześnie eleganckiego psa, o widocznej, doskonale rozwiniętej muskulaturze. Ma charakterystyczną, wysoko noszoną, osadzoną na łukowato wygietej szyi, wpisaną w sześcian głowę z wyraźnie zaznaczonym przełomem czołowym i harmonijną proporcją pomiędzy wielkością kufy i mózgoczaszki. Wielkość głowy musi być proporcjonalna do sylwetki psa. Grzbiet nosa nie może przechodzić w część czołową jak u buldoga, ale też nie może być opadający. Głowa powinna być sucha, bez żadnych fałd, z wyjątkiem dwóch załamań, które są trwale zaznaczone i przebiegają od nasady nosa w dół, nadając psu charakterystyczny wygląd. Oczy ciemne o inteligentnym ale nie groźnym spojrzeniu. Uszy w stanie naturalnym odpowiedniej wielkości, osadzone wysoko. W spoczynku przylegają do policzków, kiedy pies nasłuchuje, są skierowane do przodu i tworzą wyraźną fałdę. Nos szeroki, czarny, lekko zadarty, nozdrza szerokie, koniuszek nosa umieszczony nieco wyżej niż nasada. Szczęki ustawione w przodozgryzie, przy zamkniętym pysku kły i siekacze żuchwy, podobnie jak język nie mogą być widoczne. Tułów kwadratowy, grzbiet zwarty, krótki, szeroki, silnie umięśniony z wyraźnie zaznaczonym kłębem i lekko opadającym zadem. Klatka piersiowa głęboka, sięgająca łokci. Jej głębokość jest równa połowie wysokości psa w kłębie. Silne przedpiersie. żebra dobrze wysklepione, nie beczkowate, sięgające daleko do tyłu. Dolna linia przebiega eleganckim łukiem do tyłu. Ogon osadzony raczej wysoko niż nisko, zachowany w stanie naturalnym. Kończyny przednie proste, silne, ustawione równolegle, łapy: małe, okrągłe, zwarte, puszki grube o twardej podeszwie. Tylne bardzo mocno umięśnione, oglądane z tyłu proste, łapy nieco dłuższe niż przednie. Chody pełne energii, siły i elegancji. Od momentu wprowadzenia zakazu cięcia uszu i ogona wygląd boksera bardzo się zmienił, pies ma teraz zdecydowanie mniej bojowy charakter. Wysokość w kłębie: psy 57-63 cm, suki 53-59 cm. Masa ciała: psy około 30 kg, suki około 25 kg. Charakter, usposobienie Bokser jest psem odważnym, pewnym siebie, posiadającym nieprzebrane pokłady energii, które powinien w sposób kontrolowany rozładować. Potrzebuje dużo ruchu i zajęć. Jeśli nie zostanie odpowiednio wychowany, może próbować zdominować właścicieli i zacząć rządzić. Dlatego też należy bardzo wcześnie rozpocząć konsekwentne wychowanie, któremu, przy właściwym i spokojnym podejściu właściciela, pies podda się bez oporu. Boksery są wspaniałymi psami rodzinnymi i opiekunami dzieci. Są pełne radości, zawsze chętne do zabawy. Ze zwierzętami a zwłaszcza z innymi psami może być różnie, nie wolno więc stwarzać sytuacji, w których mogłoby dojść do konfrontacji. Boksery często wykorzystywano do pracy w policji, jako przewodników niewidomych lub po prostu jako psy obronne. Mają bardzo wysoki próg agresji co oznacza, że same raczej nie atakują a także nie dają się łatwo sprowokować. Odstraszają swoim wyglądem, potem następuje ostrzegawcze warczenie a dopiero w ostateczności atak. Natomiast jeśli mimo wszystko do bójki dojdzie, będą walczyć do upadłego. Szata Bokser ma krótką, delikatną, przylegającą do skóry sierść, całkowicie pozbawioną podszerstka. Mimo solidnej muskulatury i wyglądu odpornego psa bojowego, w zimie bardzo marznie i dbający o jego zdrowie właściciel, koniecznie powinien mu sprawić na zimę jakieś okrycie. Odpowiednio ubrane boksery nic nie tracą ze swojej powagi, a jest im ciepło i wygodnie. Można zobaczyć je tutaj. Umaszczenie: żółte - występujące w odcieniach, od jasnożółtego do ciemnego rudobrązowego, przy czym za najładniejsze uznaje się umaszczenie pośrednie (czerwonożółte). pręgowane - na jaśniejszym tle w wymienionych powyżej barwach występują ciemne lub czarne pręgi. Podstawowy kolor nie może się mieszać ani przenikać z pręgami, które powinny wyraźnie ze sobą kontrastować. Maska zawsze musi być czarna, ograniczona tylko do kufy. Dopuszczalne są białe znaczenia, które jednak nie mogą pokrywać więcej, niż jedną trzecią powierzchni ciała i w żadnym wypadku nie mogą zachodzić na tułów. Pielęgnacja boksera jest bardzo prosta, nie należy jej jednak zaniedbywać. Chodzi głównie o regularne usuwanie martwego włosa, który łatwo wypada i wbija się w obicia mebli i dywany. Istnieje przekonanie, że boksery się ślinią, w rzeczywistości jest wiele psów, u których ten problem praktycznie nie istnieje. Pies, który ma takie skłonności powinien dostawać posiłki zawsze o tej samej porze, trzeba również zrezygnować z podawania mu smakołyków (z wyjątkiem szkolenia), bo na sam ich widok będzie mu ciekła ślina. Więcej na temat pielęgnacji boksera i przygotowania go do wystaw - kliknij tutajZdrowie Niestety boksery podatne są na szereg różnego rodzaju chorób, z których wielu można uniknąć kupując szczenię w dobrej hodowli, w której rodzice poddawani są badaniom wykluczającym występowanie dziedzicznie przekazywanych schorzeń. Niezależnie od tego, mogą się zdarzyć alergie pokarmowe i skórne, choroby serca i układu krążenia, problemy ze stawami, padaczka oraz choroby nowotworowe. Bokser jest również wrażliwy zarówno na bardzo niskie, jak i bardzo wysokie temperatury. Z ciepłego mieszkania nie wolno wypuszczać go bezpośrednio na duży mróz, bo łatwo może nabawić się przeziębiania, poza tym, ponieważ nie ma podszerstka, w taką pogodę powinien nosić ciepłe ubranie, lub, jeśli ktoś woli, specjalnie uszytą kapę. Z kolei w upalne dni, ze względu na brachycefaliczną budowę czaszki i związane z tym trudności z oddychaniem, narażony jest na zwiększone ryzyko udaru słonecznego, dlatego nie wolno zostawiać go na tarasie, a w ogrodzie trzeba zapewnić mu zacienione miejsce. W takie dni trzeba również ograniczyć wysiłek fizyczny. Warto także zadbać o prawidłowe żywienie, ponieważ bokser ma dużą tendencję do tycia. Odpowiednio zadbany żyje średnio 10-12 lat. Do kogo pasuje ten pies ? Bokser jest psem uniwersalnym, nadaje się właściwie dla każdej rodziny. Wszystko zależy od tego jak zostanie wychowany. Jest to pies bardzo inteligentny i dosłownie wszystkiego można go nauczyć, pod warunkiem, że przewodnik będzie postępował konsekwentnie, ale spokojnie i w czasie szkolenia nie pozwoli psu na harce. Bokser może bez problemu przejść szkolenie na psa obronnego, jeśli taką właśnie rolę ma pełnić. Trzeba jednak bardzo uważać, żeby trafić do dobrego szkoleniowca, bo ten pies ma w sobie mądrą agresję, głęboko schowaną, która pokazuje tylko wtedy, kiedy uzna, że jest to rzeczywiście konieczne. Nie wolno tego zmarnować zbędnym, nierozsądnym, niestety stosowanym dość często zaostrzaniem, które ze zrównoważonego psa może zrobić agresora. Piszemy na ten temat w zakładce Szkolenie obrończe czy agresja. Bokser równie dobrze sprawdzi się jako pies rodzinny, bo na widok dzieci ten nieustraszony obrońca zmienia się w czułą nianię. Jest pełen energii, zawsze skory do zabawy, długo zachowuje się jak szczeniak i dorośleje dopiero w wieku około dwóch, trzech lat. Kiedy się cieszy macha nie tylko ogonem, ale całym ciałem. Ze względu na tę żywiołowość nie powinien zostawać z małymi dziećmi bez nadzoru dorosłych, ponieważ niechcący, w ferworze zabawy może im zrobić krzywdę. Nie ma mowy, żeby umyślnie skrzywdził dziecko lub je zaatakował, zawsze będzie go bronił, nawet przed rodzicielskim klapsem, bo on wie, że dzieci bić nie wolno. Potrzebuje dużo ruchu, dobry spacer lub niezbyt szybki bieg przy rowerze pozwoli wypuścić z niego nadmiar energii. Po powrocie do domu będzie idealnym, spokojnym psem kanapowym. Trzeba jednak pamiętać, że bokser szybko się męczy i nie należy go zbytnio forsować. Bokser nie wnosi do mieszkania brudu z ulicy, za to w jego wiszących faflach często zostają resztki jedzenia i wody, które potem z wdziękiem roztrzepuje po całym mieszkaniu. Choć nie u wszystkich psów ten problem wystepuje, trzeba sobie z tego zdawać sprawę, ponieważ dla niektórych osób może to być problem. Zalety i wady + doskonały obrońca + spokojny i zrównoważony + bardzo przyjazny w stosunku do ludzi + przywiązany do rodziny + opiekuńczy wobec dzieci + inteligentny, łatwo się szkoli + łatwy w pielęgnacji - bywa nietolerancyjny wobec innych psów - wymaga dużo ruchu - niektóre boksery potrafią się ślinić Ciekawostki Biały bokser W miotach po prawidłowo umaszczonych bokserach od czasu do czasu rodzą się szczęnieta o nietypowym umaszczeniu, w którym kolor biały pokrywa zdecydowaną większość ciała. Wprawdzie maja one prawo do rodowodu, ale nie są dopuszczane ani do wystaw, ani tym bardziej do hodowli. Kiedyś rzadko można je było zobaczyć, ponieważ zazwyczaj usypiano je zaraz po urodzeniu. Dziś spotyka się je zdecydowanie częściej i mają całkiem liczne grono miłośników. Warto podkreslić, że białe boksery nie są pozbawionymi pigmentu albinosami i tym samym nie są obarczone całym szeregiem chorób charakterystycznych dla tego rodzaju umaszczenia. Mają zazwyczaj ciemne oczy, nos i fafle, barwne plamy na tułowiu lub głowie, np zawadiacko “podbite” oko, lub kolorowe ucho. Nie są też typowymi psami o białym umaszczeniu. Kolor białego boksera wynika ze skrajnej łaciatości, w której białe łaty rozciągają się na niemal całe ciało i zajmują znacznie więcej niż dopuszczona przez wzorzec 1/3 powierzchni barwy podstawowej. Podatność białych psów na najczęściej spotykane u bokserów chorobyspotykane choroby, nie jest większa niż psów żółtych i pregowanych. Jedyny wyjątek stanowi głuchota i tendecja do alergii skórnej, która u białych psów jest minimalnie wyższa. Ale jest to cecha związana z kolorem i choć identyczne ryzyko występuje np u doga argentyńskiego, nikt go z tego powodu nie stygmatyzuje. Wprawdzie na świecie są hodowcy, którzy walczą o uznanie białego koloru, jednak wydaje się, że raczej nie ma szans aby to nastapiło w najbliższym czasie. Nie zmienia to faktu, że miłośnicy boksera i jego charakteru, którzy nie są zainteresowani wystawami, mogą bez obawy zdecydować się na psa o tym umaszczeniu. Jak znaleźć dobra hodowlę? Jeśli chcesz mieć psa tej rasy, nie kupuj go z niesprawdzonego źródła, poszukaj dobrej hodowli w naszym Katalogu Hodowców Wszystkich należących do ZKwP/FCI Hodowców psów rasowych zapraszamy do wpisania się do prowadzonego na naszym portalu Katalogu Hodowców, żeby ci, którzy chcą kupić dobrze odchowane szczenię, mogli do nich trafić. Wpis do katalogu jest bezpłatny. Wzorzec rasy FCI Wzorzec FCI nr 144/ BOKSER (Deutscher Boxer, German Boxer) Kraj pochodzenia: Niemcy Data publikacji obowiązującego wzorca: Przeznaczenie: Pies towarzyszący, obrończy i użytkowy. Klasyfikacja FCI: Grupa 2 - Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i rasy pokrewne Sekcja - Molosy, typ dogowaty. Rasa podlega próbom pracy. KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Za bezpośredniego przodka boksera uważa się brabanckiego bullenbeissera. Ówczesną hodowlę bullenbeisserów prowadzili myśliwi, wykorzystujący je do polowania. Zadaniem bullenbeissera było złapanie osaczonej przez psy naganiające zwierzyny i przytrzymanie jej do momentu przybycia myśliwego. Aby dobrze spełnić swoją rolę pies ten musiał mieć możliwie szeroką kufę z szeroko rozstawionymi zębami. Mógł w ten sposób mocno wgryźć się i przytrzymać ofiarę. Każdy bullenbeisser, który posiadał te cechy był przydatny w polowaniu i tym samym nadawał się do dalszej hodowli, która dawniej kierowała się wyłącznie użytecznością psa i jego przydatnością do konkretnych celów. W ten sposób wyselekcjonowano psa o szerokiej kufie i z wysoko umieszczoną truflą nosa. WYGLĄD OGÓLNY: Bokser jest psem średniej wielkości, krótkowłosym, krępym o kwadratowej budowie, mocnym kośćcu oraz suchym, silnie rozwinięte i plastycznie uwidocznionym umięśnieniu. W ruchu jest żywy, pełen siły i szlachetności. Nie może być ociężały, ani niezgrabny jak również wątły i zbyt PROPORCJE: Długość korpusu do wysokości w kłębie - kwadratowa sylwetka, tzn. linie poziome - podłoża i górna poprowadzona na wysokości kłębu oraz pionowe - na wysokości łopatki oraz guza siedzeniowego – tworzą kwadrat. Głębokość klatki piersiowej do wysokości w kłębie = klatka piersiowa sięga do łokci. Głębokość klatki piersiowej wynosi połowę wysokości w kłębie. Długość grzbietu nosa do długości głowy = długość grzbietu nosa w stosunku do długości mózgoczaszki ma się jak 1:2 (mierząc od trufli nosa do wewnętrznego kąta oka oraz od wewnętrznego kąta oka do kości potylicznej). ZACHOWANIE/CHARAKTER: Bokser powinien mieć silny system nerwowy, być pewny siebie, spokojny i opanowany. Jego charakter należy do najważniejszych cech rasy i powinno się zwracać nań wielką uwagę. Przywiązanie i wierność w stosunku do właściciela i całego domu, jego czujność i odwaga jako obrońcy słynne od dawna. Bokser jest łagodny wobec domowników, ale nieufny w stosunku do obcych, radosny i przyjazny w zabawie, ale nieustraszony w poważnych sytuacjach. Jest łatwy w szkoleniu ze względu na swoją karność, rezolutność, wrodzoną odwagę, naturalną ostrość i rozwinięty zmysł węchu. Jako pies mało wymagającym a równocześnie bardzo czysty jest ceniony zarówno w rodzinie jak i jako pies obrończy, towarzyszący i służbowy. Ma pewny charakter, również w starszym wieku pozbawiony fałszu. GŁOWA: Nadaje bokserowi charakterystyczny wygląd, jej wielkość musi zachowywać odpowiednie proporcje w stosunku do całego ciała, nie może sprawiać wrażenia ani za lekkiej, ani za ciężkiej. Kufa powinna być możliwie szeroka i mocna. Piękny wygląd głowy zależy od harmonijnej proporcji pomiędzy wielkością kufy i mózgoczaszki. Kufa oglądana z dowolnej strony - od przodu, z góry lub z boku - zawsze musi pozostawać w odpowiedniej proporcji do mózgoczaszki, tzn. nigdy nie może sprawiać wrażenia zbyt małej. Głowa powinna być sucha, tzn. bez żadnych fałd. Przy wytężonej uwadze psa, w naturalny sposób na głowie tworzą się jednak fałdy. Od nasady nosa po obu stronach przebiegają w dół trwale zaznaczone fałdy. Ciemna maska ogranicza się do kufy i musi wyraźnie różnić się od umaszczenia głowy, aby część twarzowa nie sprawiała zbyt ponurego wrażenia. Mózgoczaszka: Czaszka: Mózgoczaszka powinna być możliwie wąska i graniasta. Jest lekko wysklepiona, nie może być ani zbyt kulista i krótka, ani płaska i zbyt szeroka, potylica nie powinna być zbyt wysoka. Bruzda czołowa słabo zaznaczona, szczególnie pomiędzy oczami nie może być zbyt głęboka. Stop: Czoło tworzy w stronę grzbietu nosa wyraźny uskok. Grzbiet nosa nie może przechodzić w część czołową jak u buldoga, ale nie może również być opadający. Trzewioczaszka: Nos: Nos jest szeroki i czarny, bardzo lekko zadarty, szerokie nozdrza, koniuszek nosa umieszczony nieco wyżej niż nasada. Kufa: Kufa powinna być mocna we wszystkich trzech wymiarach, tzn. nie może być spiczasta, wąska, krótka ani zbyt płaska. Jej kształt określany jest przez: a) kształt szczęk, b) ustawienie kłów, c) kształt fafli. Kły muszą być rozstawione możliwie szeroko i mieć odpowiednią długość, dzięki czemu widziana od przodu kufa jest szeroka, niemal kwadratowa i tworzy z grzbietem nosa kąt rozwarty. Od frontu krawędź górnej wargi opiera się na krawędzi wargi dolnej. Wygięta do góry część żuchwy z dolną wargą, zwana brodą, nie może w sposób widoczny wysuwać się przed górną wargę, ani tym bardziej chować się pod nią, lecz powinna być zarówno od przodu, jak i z boku dobrze zaznaczona. Przy zamkniętym pysku kły i siekacze żuchwy, podobnie jak język nie mogą być widoczne. Wyraźnie widoczna jest frontalna bruzda górnej wargi. Fafle: Fafle dopełniają kształt kufy. Górna warga jest gruba i mięsista. Wypełnia ona lukę powstała na skutek wysunięcia żuchwy, opierając się jednocześnie na jej kłach. Zgryz: Żuchwa jest wysunięta przed górną szczękę i lekko wygięta ku górze. Charakterystycznym zgryzem boksera jest przodozgryz. Szczęka jest szeroka u nasady i jedynie w bardzo niewielkim stopniu zwęża się ku przodowi. Uzębienie jest silne i zdrowe. Siekacze powinny być równo ustawione w prostej linii, kły szeroko rozstawione i odpowiedniej wielkości. Policzki: Policzki są wykształcone odpowiednio do mocnych szczęk, nie wystają jednak zbyt wyraźnie, przechodząc raczej lekkim łukiem w kufę. Oczy: Oczy ciemne, nie mogą być ani zbyt małe, ani wyłupiaste, ani też zbyt głęboko osadzone. Powinny wyrażać energię i inteligencję, spojrzenie nie może jednak być groźne ani zbyt przenikliwe. Oprawa oczu powinna być ciemna; Uszy: Zachowane w stanie naturalnym są odpowiedniej wielkości, osadzone po bokach w najwyższej części mózgoczaszki. W spoczynku przylegają do policzków, w stanie wytężonej uwagi skierowane są do przodu tworząc wyraźną fałdę. SZYJA: Górna linia przebiega eleganckim łukiem od wyraźnie zaznaczonej nasady karku do kłębu. Szyja powinna być wystarczająco długa, okrągła, mocna, muskularna i sucha. TUŁÓW: Kwadratowy, oparty na silnych, prostych kończynach. Kłąb: Powinien być zaznaczony. Grzbiet: Włącznie z partią lędźwiową powinien być krótki, zwarty, prosty, szeroki i silnie umięśniony. Zad: Lekko opadający, nieznacznie wypukły i szeroki. Miednica powinna być długa i zwłaszcza u suk, szeroka. Klatka piersiowa: Głęboka, sięgająca aż do łokci. Głębokość klatki piersiowej równa jest połowie wysokości psa w kłębie. Dobrze wykształcone przedpiersie. Żebra dobrze wysklepione, ale nie beczkowate, sięgające daleko do tyłu. Dolna linia: Przebiega eleganckim łukiem do tyłu, krótkie, napięte i lekko podciągnięte boki. OGON: Osadzony raczej wysoko niż nisko, normalnej długości, zachowany w stanie naturalnym. KOŃCZYNY: Kończyny przednie: Patrząc od przodu powinny być proste, ustawione równolegle, o silnym kośćcu. Łopatki: Długie, ukośne, mocno powiązane z tułowiem, nieprzesadnie umięśnione. Ramiona: Długie i tworzące z łopatką kąt prosty. Łokcie: Ani zbyt mocno przylegające do klatki piersiowej ani zbyt odstające. Przedramię: Pionowe, długie i sucho umięśnione. Staw nadgarstkowy: Mocny, dobrze zaznaczony lecz bez zgrubień. Śródręcze: Krótkie, ustawione niemal pionowo do podłoża. Łapy: Małe, okrągłe, zwarte; opuszki grube o twardej podeszwie. Kończyny tylne: Bardzo silnie umięśnione, mięśnie twarde i plastycznie uwidocznione. Kończyny oglądane z tyłu powinny być proste. Udo: Długie i szerokie. Kąt stawu biodrowego i kolanowego jak najmniej rozwarty. Kolano: W swobodnej postawie powinno sięgać linii poprowadzonej pionowo od guza biodrowego do podłoża. Podudzie: Bardzo muskularne. Staw skokowy: Mocny, dobrze zaznaczony, lecz bez zgrubień. Kąt w stawie skokowym wynosi ok. 140°. Śródstopie: Krótkie, ustawione do podłoża pod kątem 95°-100° Łapy tylne (stopy): Nieco dłuższe niż przednie, zwarte, grube opuszki o twardych podeszwach CHODY: Energiczne, pełne siły i elegancji. SKÓRA: Sucha, elastyczna, bez fałd. SZATA: Włos: Krótki, twardy, lśniący i przylegający do skóry. Umaszczenie: Żółte lub pręgowane. Maść żółta występuje w różnych odcieniach, od jasnożółtego do ciemnorudobrązowego, przy czym za najładniejsze uważane jest umaszczenie pośrednie (czerwonożółte). Maska czarna. Odmiana pręgowana ma na żółtym tle w wymienionych powyżej odcieniach, ciemne lub czarne pręgi przebiegające w kierunku żeber. Barwa tła musi wyraźnie kontrastować z barwą pręg. Białe znaczenia nie są zasadniczo niepożądane, mogą wręcz korzystnie wpływać na estetykę umaszczenia. WIELKOŚĆ: Mierzona w kłębie, wzdłuż łokci do podłoża: psy 57-63 cm, suki 53- 59 cm. Waga: psy powyżej 30 kg (przy wysokości w kłębie ok. 60 cm), suki ok. 25 kg (przy wysokości w kłębie ok. 56 cm) WADY: Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa. Usposobienie i charakter: Agresywność, złośliwość, podstępność, niezrównoważenie, brak temperamentu, bojaźliwość. Głowa: Brak szlachetności i wyrazu, ponury wyraz, głowa pinczera lub buldoga, ślinienie się, widoczne zęby lub język, zbyt spiczasta lub zbyt lekka kufa, opadający grzbiet nosa, brązowa, jasna lub sezonowo rozjaśniająca się trufla nosa, tzw. jastrzębie oczy, niedopigmentowana trzecia powieka, uszy jeśli nie kopiowane - powiewające, na wpół lub całkiem stojące, uszy w kształcie płatka róży. Skrzywiona żuchwa lub listwa zębowa, wadliwe ustawienie zębów, zęby słabo wykształcone, wadliwe uzębienie będące skutkiem przebytej choroby. Szyja: Krótka, gruba, obwisłe podgardle. Tułów: Za szeroki i zbyt niski front, klatka piersiowa zawieszona między łopatkami, słaby, karpiowaty lub łękowaty grzbiet, długie, wąskie i mocno zapadnięte lędźwie, sławo związane z zadem, wysklepiona partia lędźwiowa, spadzisty zad, wąska miednica, obwisły brzuch, zapadnięte boki. Ogon: Nisko osadzony, złamany. Kończyny przednie: „Francuska postawa”, luźne łopatki, luźne łokcie, słaby staw nadgarstkowy, zajęcze, płaskie, lub mało zwarte łapy. Kończyny tylne: Słabo umięśnione, zbyt słabo lub zbyt mocno kątowane, postawa szablasta, krowia lub kabłąkowata, zbyt blisko siebie ustawione pięty, wilcze pazury, zajęcze oraz płaskie, mało zwarte łapy. Chody: Kołyszący chód, za krótki wykrok, inochód, sztywność. Umaszczenie: Maska sięgająca poza kufę, zbyt blisko siebie ułożone lub tylko pojedyncze pręgi, brudny kolor tła, przemieszane barwy, nieestetyczne białe znaczenia, jak np. cała lub w połowie biała głowa, nietypowe umaszczenie oraz takie, gdzie białe znaczenia zajmują ponad 1/3 powierzchni barwy podstawowej. WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: - Agresja lub wyraźna lękliwość - Ogon z natury szczątkowy UWAGA: Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane w mosznie. Źródło:

do jakiego wieku rośnie pies bokser